Akcja dla Globalnego Południa

Spotkanie poświęcone działalności korporacji wydobywczych w Mozambiku

Milena Antonowicz — 2012-05-17T21:38:47Z

Zapraszamy na spotkanie współorganizowane przez Grupę Zagranica 22 maja o godz. 14.00.

Gościem spotkania będzie Daniel Ribeiro, obrońca praw człowieka z Mozambiku, aktywista organizacji Justica Ambiental (JA!), zajmującej się ochroną środowiska i praw lokalnych społeczności. Podczas spotkania zostanie zaprezentowana kampania "Facing Finance", którą w Polsce prowadzi CentrumCSR.PL, a także kwestie związane z łamaniem praw człowieka w Mozambiku przez korporacje takie jak Rio Tinto, Vale, BHP Billiton czy Andrako, jak również rolę jaką odgrywają w tym banki takie jak City, Royal Bank of Scotland czy też Bank Światowy.

Szczegółowe informacje na stronie Grupy Zagranica.

Wizyta organizowana jest w ramach międzynarodowej kampanii pt. FACING FINANCE (www.facing-finance.org). Jest ona poświęcona kontrowersyjnym inwestycjom korporacji w krajach rozwijających, które są często wspierane finansowo przez instytucje sektora finansowego (banki i fundusze inwestycyjne). Jej celem jest uświadomić opinii publicznej, klientom firm z sektora finansowego oraz samym inwestorom możliwe negatywne aspekty inwestycji w krajach globalnego Południa, skutkujące nieraz naruszeniami praw człowieka lub zniszczeniem środowiska naturalnego.

Mozambik jest jednym z najbiedniejszych krajów świata. PKB tego zamieszkałego przez 22 mln ludzi kraju wynosi tylko ok.1000 $ per capita, wg ONZ kraj zajmuje 184. Miejsce w świecie pod względem rozwoju. W kraju panuje korupcja. Nie funkcjonuje tam powszechne szkolnictwo na poziomie podstawowym, jakość opieki zdrowotnej jest bardzo niska. Jednocześnie w Mozambiku inwestują największe firmy wydobywcze świata, m.in. Rio Tinto czy Vale, oskarżane często o unikanie płacenia podatków.

Daniel Ribeiro opowie w Polsce o kontrowersjach związanych z działalnością w Mozambiku brazylijskiej korporacji Vale (prowadzi w Moaitze jedną z największych kopalni węgla kamiennego w Afryce), drugiej największej w Afryce huty aluminium Mozal (spółki BHP Billiton, Mitsubishi i Banku Światowego), Rio Tinto (jedna z największych firm wydobywczych na świecie eksplorująca w Mozambiku gaz ziemny).

Należąca do Vale kopalnia węgla w Moaitze zaliczana jest do największych w Afryce. Corocznie może tam być wydobywane nawet 11 milionów ton węgla. Pod koniec 2011 ujawniono, że Vale planuje wartą 6 mld dolarów rozbudowę, dzięki której liczba ta może się podwoić. Organizacje społeczeństwa obywatelskiego, m.in. JA!, alarmują o nadużyciach związanych z budową kopalni. Jak dotąd przesiedlono 1.300 rodzin, którym nie zostały zapewnione godne warunki życia. Sprzeciwiający się działaniom firmy przedstawiciele lokalnych społeczności spotkali się z groźbami i szykanami. Vale było wielokrotnie oskarżane o łamanie praw człowieka i praw pracowniczych oraz niszczenie środowiska. W ostatnim czasie najgłośniejsza była sprawa współfinansowanej przez Vale tamy Belo Monte w Brazylii, powstającej na obszarach puszczy tropikalnej.

Serdecznie zapraszamy!

Festiwal ŚWIAT NA TALERZU 2012 - Szczecin 11-15 maja

Natalia Jaworek, Kampania WYŻYWIĆ ŚWIAT — 2012-05-11T16:00:00Z

Polska Zielona Sieć gorąco zaprasza na trzecią edycję Festiwalu ŚWIAT NA TALERZU!

Przyjdź i dowiedz się więcej na temat najważniejszych wyzwań żywnościowych współczesnego świata oraz współzależności między krajami Globalnej Północy i Globalnego Południa. W programie pokazy znakomitych filmów dokumentalnych, ciekawe dyskusje i warsztaty, wystawa oraz dobra muzyka.

Festiwal ŚWIAT NA TALERZU odbywa się w ramach kampanii WYŻYWIĆ ŚWIAT realizowanej przez Polską Zieloną Sieć. Celem kampanii jest informowanie o faktycznych przyczynach głodu na świecie, promowanie zasad suwerenności żywnościowej, zrównoważonego i rodzinnego rolnictwa oraz sprawiedliwego handlu jako skutecznych sposobów walki z głodem. Poprzez nasze działania chcemy pokazać, że zrównoważone rolnictwo, lokalne systemy żywnościowe, świadoma konsumpcja oraz bardziej sprawiedliwe relacje między krajami Globalnej Północy i Globalnego Południa przynoszą korzyści gospodarcze i społeczne, chronią środowisko naturalne i realnie wpływają na polepszenie sytuacji mieszkańców najbiedniejszych krajów.

Festiwal w ubiegłych latach odbył się w: Krakowie, Wrocławiu, Gliwicach, Warszawie, Lublinie i Rzeszowie. W tym roku zagości w maju w Szczecinie (11-15 maja), a w czerwcu w Białymstoku (1-3 czerwca) [szczegółowy program wkrótce].

W trakcie festiwalu można dowiedzieć się jak globalny przemysł żywieniowy wpływa na lokalne społeczności i vice versa. Kto korzysta, a kto traci? Zapraszamy na pokazy nagradzanych na międzynarodowych festiwalach filmów dokumentalnych, inspirujące dyskusje z udziałem ekspertów, warsztaty przekazujące w ciekawy i przystępny sposób wiedzę praktyczną i teoretyczną.

W Szczecinie zaprezentujemy 7 znakomitych filmów dokumentalnych ukazujących różne aspekty sytuacji żywnościowej w krajach Globalnego Południa. Ich największą zaletą jest to, że oddają głos samym mieszkańcom Globalnego Południa i dają możliwość poznania ich perspektywy. Filmy zadają pytania o nasz wpływ na sytuację tych ludzi oraz o to, czy robimy wystarczająco dużo, aby pokonać głód i ubóstwo na świecie.

Oprócz filmów będzie można posłuchać węgierskiej muzyki folkowej na żywo podczas otwierającego festiwal koncertu Buda Folk Band. Zaś w kolejnych dniach proponujemy warsztaty, na których dowiecie się:

jak kupując produkty Fair Trade można wspierać rozwój społeczności wiejskich w krajach ubogich,
w jaki sposób mieszkańcy miasta mogą realnie decydować o wydatkach publicznych, tworzyć budżet obywatelski i uczestniczyć w wizji rozwoju swojego miasta,
jak stać się nowoczesnym, ekologicznym konsumentem i zaopatrywać się w zdrowe produkty prosto od lokalnych rolników,
jakie są przyczyny tego, że wiele ludzi na świecie głoduje i kto ma na to wpływ,
czym jest urban gardening i jak zmieniać przestrzeń miasta, aby stała się bardziej przyjazna oraz zielona,
jak wprowadzić do kuchni zapomniane rośliny, które znamy dobrze z podmiejskich łąk oraz działek (np. pokrzywy czy topinambur), a już dawno zapomnieliśmy o tym jak są smaczne i zdrowe.

Koniecznie zapoznajcie się z programem festiwalu i wybierzcie coś dla siebie. Bierzcie znajomych, sąsiadów, rodzinę, dzieci i przybywajcie! Na wszystkie wydarzenia wstęp wolny!

Szczegółowy program festiwalu tutaj, a także na plakacie poniżej (kliknij, aby powiększyć):

ZAPRASZAMY!

Festiwal ŚWIAT NA TALERZU jest współfinansowany ze środków Unii Europejskiej oraz Fondation de France.

Wpływ Wspólnej Polityki Rolnej UE na kraje Globalnego Południa - podpisz petycję!

Kampania WYŻYWIĆ ŚWIAT — 2012-05-02T17:07:28Z

Gorąco zachęcamy do podpisywania petycji skierowanej do polskich posłów do Parlamentu Europejskiego w sprawie bardziej odpowiedzialnej polityki rolnej Unii Europejskiej w stosunku do krajów Globalnego Południa. Petycję można podpisać tutaj.

Petycja, zainicjowana przez Instytut Globalnej Odpowiedzialności, jest popierana m.in. przez Polską Zieloną Sieć oraz Polski Klub Ekologiczny Koło Miejskie w Gliwicach, czyli organizacje zaangażowane w kampanię WYŻYWIĆ ŚWIAT.

Unia Europejska przeznacza ponad 40 procent budżetu na wsparcie swojego rolnictwa w ramach Wspólnej Polityki Rolnej (WPR). Niezliczone raporty jasno pokazują jednak, że WPR w obecnym kształcie ma często bardzo negatywny wpływ na kraje Globalnego Południa. Trwające aktualnie prace nad reformą WPR są niepowtarzalną szansą na zmianę tej sytuacji.

Do połowy maja Komisja Rolnictwa i Rozwoju Wsi (AGRI) w Parlamencie Europejskim ma przygotować kluczowy raport poświęcony zmianom we Wspólnej Polityce Rolnej. Tylko kilka dni pozostało do podjęcia ostatecznych decyzji. To także od nich będzie zależało bezpieczeństwo żywnościowe milionów rolników w Afryce, Ameryce Łacińskiej i Azji.

Polska ma we wspomnianej komisji bardzo silną reprezentację: czterech posłów, w tym dwóch wiceprzewodniczących. Dlatego Twój podpis pod petycją do nich może mieć ogromny, pozytywny wpływ.

Unia Europejska, będąc największym graczem na światowym rynku rolnym, ma obowiązek co najmniej nieszkodzenia innym krajom, dla których zapewnienie bezpieczeństwa żywnościowego jest podstawą do zrównoważonego rozwoju. Dlatego apelujemy do europarlamentarzystów o to, aby UE monitorowała wpływ swojej polityki rolnej na drobnych rolników w krajach Globalnego Południa i ich szanse na utrzymanie się z pracy własnych rąk. Oni nie muszą i nie chcą być uzależnieni od pomocy z Europy! Oni chcą tylko uczciwych reguł gry.

Unia Europejska planuje systematycznie oceniać swoją politykę rolną. Jednak istotne jest to, aby wśród tematów, które będzie badała, był wpływ tej polityki na kraje poza Unią. Na podstawie tych badań UE będzie mogła wywiązać się ze swojego zobowiązania do nieszkodzenia krajom ubogim w Afryce, Ameryce Łacińskiej i Azji. Zobowiązanie to zostało zawarte m.in. w artykule 208 Traktatu lizbońskiego.

Petycja polskich organizacji wywodzi się bezpośrednio z apelu grupy CONCORD, europejskiej konfederacji 1600 organizacji pozarządowych zajmujących się pomocą humanitarną i rozwojową. CONCORD i wiele innych organizacji, w tym skupiające europejskich rolników, ekologów i działaczy obywatelskich, mówią jednym głosem: promują 6 postulatów w sprawie raportu Komisji Rolnictwa i Rozwoju Wsi w Parlamencie Europejskim, a najważniejszy z nich dotyczy właśnie badania wpływu polityki rolnej UE na kraje Globalnego Południa.

Więcej informacji dotyczących Wspólnej Polityki Rolnej, raporty i inne publikacje, jak również linki do stron organizacji, które działają w temacie suwerenności żywnościowej i walki z głodem na świecie, znajdziecie w zakładce "Baza wiedzy" na stronie petycji. Polecamy też lekturę broszury "Wspólna Polityka Rolna bardziej solidarna z krajami Globalnego Południa", która została opublikowana w 2011 roku w ramach kampanii WYŻYWIĆ ŚWIAT.

Jeszcze raz zachęcamy do zapoznania się z treścią petycji, podpisania jej i przesłania dalej!

Źródło: Instytut Globalnej Odpowiedzialności

Międzynarodowy Dzień Walki Chłopskiej

Kampania WYŻYWIĆ ŚWIAT — 2012-05-02T10:48:40Z

17 kwietnia obchodziliśmy Międzynarodowy Dzień Walki Chłopskiej. Został on ogłoszony przez organizacje rolnicze w rocznicę masakry 19 brazylijskich chłopów walczących o sprawiedliwość i protestujących przeciwko wysiedleniom w 1996 r. Aby uczcić pamięć ofiar, w różnych krajach co roku organizowane są w tym dniu manifestacje, odczyty i spotkania poświęcone tematyce rolniczej i produkcji żywności.

W tym roku ruch La Via Campesina, zrzeszający organizacje chłopskie z całego świata, uznał utrudniony dostęp do ziemi i zjawisko jej zawłaszczania za aktualnie najpoważniejsze zagrożenia dla bezpieczeństwa i suwerenności żywnościowej na świecie. Dlatego też tegoroczne święto obchodzone było pod hasłem: „Ziemia dla chłopów!”. Jednocześnie europejski ruch na rzecz suwerenności żywnościowej Nyeleni Europe, blisko związany z Via Campesina, wezwał do działań na rzecz suwerenności żywnościowej i walki o odzyskanie społecznej kontroli nad produkcją żywności w opozycji do agrobiznesu i przemysłowego systemu jej produkcji.

Czym jest suwerenność żywnościowa?

Zgodnie z Deklaracją z Nyeleni sformułowaną w Mali w 2007 roku, suwerenność żywnościowa to prawo ludzi do zdrowej i kulturowo odpowiedniej żywności, produkowanej w sposób zrównoważony i bezpieczny ekologicznie, a także do kształtowania własnej polityki żywnościowej i rolnej. Suwerenność żywnościowa obejmuje m.in. takie aspekty, jak sposób produkcji i konsumpcji żywności, rodzaj spożywanego jedzenia, prawa pracowników i konsumentów, wpływ produkcji żywności na środowisko, alternatywne systemy dystrybucji żywności oraz politykę żywnościową i rolną gwarantującą suwerenność i prawdziwą demokrację.

Dlaczego zawłaszczanie ziemi?

Aktualnie promowany model rozwoju oparty na przemysłowym rolnictwie i ogromnych monokulturowych plantacjach oraz związanym z tym wywłaszczaniem drobnych rolników i ludności wiejskiej nazywany jest przez ruchy rolnicze i organizacje społeczeństwa obywatelskiego zawłaszczaniem ziemi (ang. land grabbing). Jest to globalne zjawisko, które przyczynia się do zwiększenia kontroli nad cennymi zasobami naturalnymi, jak ziemia i woda, niezbędnymi dla zapewnienia bezpieczeństwa i suwerenności żywnościowej ludzi na całym świecie, w rękach nielicznych, potężnych zagranicznych inwestorów, właścicieli plantacji, firm wydobywczych, energetycznych, przemysłu turystycznego, elit rządzących itp. Dla ludzi zamieszkujących dane tereny oznacza to wysiedlenia i łamanie ich praw człowieka, w tym prawa do żywności, wody i odpowiednich warunków zamieszkania.

Zawłaszczanie ziemi odpowiedzialne jest także za wzrost ubóstwa, rozpad społeczny i zanieczyszczenie środowiska. Zjawisko to dotyka nie tylko tradycyjnie najbardziej wrażliwe na wykorzystanie kraje Południa; zaangażowane są w nie korporacje mające siedziby w Stanach Zjednoczonych, Europie, Chinach, Meksyku, Brazylii, Rosji czy Indiach. Warto zaznaczyć, że także instytucje finansowe, takie jak prywatne banki czy fundusze emerytalne i inwestycyjne, stały się potężnymi aktorami odgrywającymi znaczącą rolę w potęgowaniu zawłaszczania ziemi poprzez finansowanie niektórych projektów inwestycyjnych i nabywaniu ziemi na wielką skalę.

Dowiedz się więcej i podejmij działania

Więcej informacji na temat suwerenności żywnościowej i zawłaszczania ziemi znajdziesz na stronach internetowych Instytutu Globalnej Odpowiedzialności oaz kampanii WYŻYWIĆ ŚWIAT, a także w publikacjach:

Kierunek Południe. Gdzie szukać źródeł? Instytut Globalnej Odpowiedzialności, Warszawa 2011 r.
Ręce precz od ziemi. Podejmijmy działania przeciw zawłaszczaniu ziemi. Instytut Globalnej Odpowiedzialności, Warszawa 2011 r.
Dynamika zawłaszczania ziemi w Azji południowo-wschodniej: zrozumieć rolę Europy. Instytut Globalnej Odpowiedzialności, Warszawa 2011 r.
Zawłaszczanie ziemi. Przegląd typów i studia przypadków. Instytut Globalnej Odpowiedzialności, Warszawa 2011 r.
Marcin Gerwin, Żywność i demokracja. Wprowadzenie do suwerenności żywnościowej. Polska Zielona Sieć, Kraków 2011.

Autorka: Barbara Lech (Instytut Globalnej Odpowiedzialności)

Tekst oparty na materiałach Nyeleni Europe, La Via Campesina oraz kampanii „Na swoim!” Instytutu Globalnej Odpowiedzialności.

Filmy Festiwalu - Szczecin 2012

Natalia Jaworek — 2012-04-23T15:03:25Z

Gorąco zachęcamy do bliższego zapoznania się z propozycjami filmowymi tegorocznej edycji Festiwalu ŚWIAT NA TALERZU. Przypominamy, że w tym roku Festiwal zagości w Szczecinie (11-15 maja) i w Białymstoku (1-3 czerwca).

W czasie trwania Festiwalu w Szczecinie, w kinie Zamek zaprezentujemy 7 znakomitych filmów dokumentalnych ukazujących różne aspekty sytuacji żywnościowej w krajach Globalnego Południa. Większość pokazywanych dokumentów to filmy nagradzane na festiwalach filmowych i telewizyjnych lub nominowane do międzynarodowych nagród. Ich największą zaletą jest to, że oddają głos samym mieszkańcom Globalnego Południa i dają możliwość poznania ich perspektywy. Filmy skłaniają do zadania pytania o nasz wpływ na sytuację tych ludzi oraz do zastanowienia się, czy robimy wystarczająco dużo, aby pokonać głód i ubóstwo na świecie.

Poniżej szczegółowe informacje na temat tegorocznych filmów:

MALI: ROLNICY TRZYMAJĄ STRAŻ (Mali, les paysans veillent au grain)
reż. Jean-Louis Saporito i Agnès Faivre, Francja 2010, 52 minuty

Mali w Afryce Zachodniej. Od kilku lat głos przedstawicieli tutejszego świata wiejskiego, do którego należy 70% populacji, staje się coraz lepiej słyszalny. Prezentowany po raz pierwszy w Polsce film pozwala poznać bliżej malijskich rolników i różnorakie sposoby, jakimi starają się bronić zrównoważonego rolnictwa rodzinnego w swoim kraju. Czy model rolnictwa, który proponują, ma przyszłość?

CZYSTE ŻYCIE? (Pura Vida?)
reż. Jan Nimmo, Szkocja 2006, 29 minut

Kostaryka może wydawać się rajem na ziemi, ale czy jest nim w rzeczywistości? Film ujawnia tragiczne skutki, jakie dla pracowników, lokalnych społeczności i środowiska naturalnego ma stosowania agrochemikaliów na kostarykańskich plantacjach ananasów i bananów uprawianych na eksport.
Dokument, nagrodzony m.in. na Międzynarodowym Festiwalu Filmów Dokumentalnych CINESTRAT

GŁÓD (Hunger)
reż. Karin Steinberger i Marcus Vetter, Niemcy 2010, 89 minut

Światowy poziom produkcji żywności nigdy nie był wyższy niż obecnie. Mimo to, blisko miliard ludzi na świecie wciąż cierpi głód. Nakręcony w Mauretanii, Kenii, Indiach, Brazylii i na Haiti dokument ukazuje z bliska zmagania jednostek, społeczności i organizacji z tym jednym z najpoważniejszych problemów społecznych, gospodarczych i politycznych naszych czasów.
Film, nominowany m.in. do nagrody Adolfa Grimme.

PIEKIELNE POŁOWY (Une pêche d'enfer)
reż. Vincent Bruno, Belgia 2006, 23 minuty

Jakie skutki pociąga za sobą globalizacja połowów ryb? Dokument ukazuje na przykładzie Senegalu skalę eksploatacji zasobów morskich Afryki przez kraje bogate i konsekwencje tego zjawiska dla lokalnych społeczności.
Film, nagrodzony m.in. na festiwalach w Palm Springs i Limoges.

ARGENTYNA: SOJA GŁODU (Argentine, le soja de la faim)
reż. Marie-Monique Robin, Francja 2005, 23 minuty

Uprawa roślin modyfikowanych genetycznie (GMO) jest często przedstawiana jako najlepsza droga do zapewnienia światu bezpieczeństwa żywnościowego. Czy jednak uprawy GMO nie niosą ze sobą żadnych zagrożeń? Niepokazywany dotychczas w Polsce reportaż autorki słynnego „Świata według Monsanto” ujawnia społeczne i środowiskowe konsekwencje upraw genetycznie modyfikowanej soi w Argentynie.

JEM, WIĘC JESTEM (Je mange donc je suis)
reż. Vincent Bruno, Belgia 2009, 26 minut

Prawie miliard osób na świecie cierpi głód. Wśród nich blisko 80% stanowią rolnicy. Paradoksalnie, ludzie, którzy powinni żywić świat, cierpią z powodu katastrofalnej sytuacji – są dotknięci bezrobociem, ubóstwem i niedożywieniem. Film jest próbą ukazania przyczyn i rozwiązań tego jednego z najistotniejszych problemów współczesnego świata.

PLANETA NA SPRZEDAŻ (Planet for Sale)
reż. Alexis Marant, Francja 2010, 54 minuty

Jednym z mniej znanych opinii publicznej skutków światowego kryzysu żywnościowego i finansowego jest wyścig o kontrolę nad ziemiami uprawnymi na całym świecie. Szacuje się, że w ostatnich latach już kilkadziesiąt milionów hektarów gruntów rolnych zmieniło właścicieli. Nakręcony na trzech kontynentach film próbuje odpowiedzieć na pytanie, jakie konsekwencje zjawisko zawłaszczania ziemi może mieć dla drobnych rolników i krajów Globalnego Południa. Dokument był nominowany m.in. do nagrody Prix Europa.

Szczegółowy program pokazów filmów:

14 maja, poniedziałek (KINO ZAMEK)
g. 16.15 Otwarcie filmowej części Festiwalu ŚWIAT NA TALERZU
g. 16.30 „Mali: rolnicy trzymają straż“
g. 17.45 „Czyste życie“
g. 18.30 Wprowadzenie do filmu „Głód” - dr Jacek Nowak
g. 19.00 „Głód“

15 maja, wtorek (KINO ZAMEK)
g. 16.30 „Piekielne połowy“
g. 17.00 „Argentyna: soja głodu“
g. 17.30 „Jem, więc jestem“
g. 18.00 „Kraje rozwinięte a zagrożenie suwerenności żywnościowej krajów Globalnego Południa“ - spotkanie z Markiem Krydą (dziennikarzem i działaczem społecznym, współzałożycielem Fundacji „Indigena”, współtwórcą filmów "Pig Business" oraz "Obcy gen")
g. 19.30 „Planeta na sprzedaż“

Festiwal ŚWIAT NA TALERZU jest współfinansowany ze środków Unii Europejskiej oraz Fondation de France.

Po raz pierwszy w Polsce pokaz filmu “Cena ropy” Kraków, 23. kwietnia

Ola Antonowicz — 2012-04-16T14:26:20Z

Polska Zielona Sieć i europejska sieć Bankwatch Network zapraszają na pokaz filmu "Cena ropy" zorganizowany w ramach Projektu Huxley pod patronatem Zielonego Instytutu. Pokaz odbędzie się 23. kwietnia [poniedziałek] w Krakowie, w Klubie Finka (ul. Warszauera 1), o godz. 19:00. Wprowadzenie do filmu zapewni Ola Antonowicz z Polskiej Zielonej Sieci.

Jaka jest prawdziwa cena ropy wydobywanej w Nigerii ? Nigeria pozostaje od lat przykładem złych praktyk ponadnarodowych koncernów wydobywających na jej terenie ropę, jednak teraz już nie tylko sektor prywatny, lecz również rządy krajów Unii Europejskiej, a pośrednio jej obywatele, mogą mieć na sumieniu dramatyczną sytuację mieszkańców Nigerii i opłakany stan jej środowiska naturalnego. Kiedy Europa przestanie jedną ręką wspierać mieszkańców krajów Globalnego Południa a drugą wykorzystywać ich zasoby i potencjał do zabezpieczania własnych interesów?

Film „Cena ropy”, 20-minutowy dokument nakręcony we wrześniu 2011r., w Delcie Nigru przez L.Tommasini jest żywym dowodem na wykorzystywanie krajów Globalnego Południa w celu zabezpieczenia dostaw ropy i gazu na potrzeby europejskich konsumentów. Film został wyprodukowany przez europejską sieć CEE Bankwatch Network, której członkiem jest Polska Zielona Sieć. Dokument powstał we współpracy z trzema innymi organizacjami pozarządowymi zajmującymi się monitorowaniem europejskiej polityki (Campagna per la Riforma della Banca Mondiale (Włochy), Les Amis de la Terre (Francja), urgewald (Niemcy)). Jest już dostępny w polskiej wersji językowej.

Oil for Nothing | ENG from Luca Tommasini on Vimeo.

Film stawia nas – Europejczyków twarzą w twarz z konsekwencjami naszych nawyków konsumpcyjnych, retoryką naszych polityków i podwójnymi standardami naszych firm wydobywczych. Z każdym niepotrzebnym zakupem, każdym lotem samolotem i niekończącą się pogonią za coraz bardziej komfortowym stylem życia uzasadniamy działania europejskich polityków starających się zapewnić bezpieczeństwo dostaw energii za wszelką cenę. Dajemy również przestrzeń do rozwoju firmom takim jak np. pokazywany w filmie koncern ENI, których standardy społeczne czy środowiskowe nigdy nie znalazłyby zrozumienia w Europie.

Jednym z rażących przykładów negatywnego wpływu wydobycia ropy na społeczeństwo są nieodłącznie kojarzące się z krajobrazem Delty Nigru pochodnie gazowe. Te pokazywane w filmie należą do włoskiego koncernu ENI. Co ciekawe, spalanie gazu w pochodniach jest w Nigerii zabronione prawem z racji negatywnego wpływu na zdrowie ludzi i stan środowiska. ENI na swojej stronie twierdzi, że zaniechał spalania gazu w ten sposób. Zdjęcia L.Tommasini, na bazie których powstał film, dowodzą jednak czego innego.

Inną kwestią są wycieki ropy. Dziś w Delcie Nigru znajduje się ok. 10 000 km rurociągów, z których wiele liczy sobie 40 lat, a ich poziom korozji jest przyczyną niekończących się wycieków. Zgodnie z oficjalnymi danymi, w Delcie Nigru jest ok. 2000 wycieków ropy, które powinny być niezwłocznie usunięte. Jedną z największych katastrof był wyciek z rurociągu Trans-Niger należącego do firmy Shell, który miał miejsce w 2004r. Ogromne wycieki z rurociągów firmy Shell miały też miejsce w 2008-2009r. W ich wyniku dziesiątki tysięcy ludzi z okolicznych miejscowości Goi i Bodo straciły warunki dożycia, a zanieczyszczenia nie zostały usunięte do dzisiaj, mimo wieloletnich starań lokalnych społeczności.

Co możemy więc zrobić, by zmienić ten stan rzeczy?

Indywidualna zmiana postaw jest ważnym sygnałem, nie wystarczy jednak, by uratować kolejne pokolenia Nigeryjczyków od nędzy i braku perspektyw. Dopiero poważna zmiana sposobu myślenia o tym, jak zapewnić Europie bezpieczeństwo energetyczne, może w przyszłości doprowadzić do tego, że kraje Globalnego Południa takie jak Nigeria, będą miały szansę na rozwój. Zmiana polityki energetycznej i filozofii korzystania z energii i wyboru jej źródeł jest możliwa bez straty dla europejskiego poziomu życia. Zacznijmy więc rozmawiać o przyszłości bezpiecznej dla nas i naszych sąsiadów w krajach Globalnego Południa. Energia produkowana lokalnie ze źródeł odnawialnych jest lepszym rozwiązaniem dla Europy w przyszłości, niż uzależnienie od paliw kopalnych sprowadzanych z całego świata kosztem degradacji środowiska i naruszeń praw człowieka (dziś 80% ropy i 60% gazu spalanego w Unii Europejskiej pochodzi z importu).

Skutki wydobycia nigeryjskiej ropy i gazu na nasze potrzeby spowodowały olbrzymie szkody dla środowiska oraz uniemożliwiły życie lokalnym społecznościom zamieszkującym tereny, na których prowadzi się prace wydobywcze. Firmy które doprowadziły do dewastacji tych terenów, muszą po pierwsze naprawić wyrządzone szkody, a po drugie poprawić standardy pracy przynajmniej na takie, jakie byłby akceptowalne w Europie.

Więcej o sytuacji związanej z wydobyciem ropy i gazu w Nigerii można przeczytać w raporcie“Rzeczywistość, która stoi za europejskim bezpieczeństwem energetycznym. Przypadek Nigerii”

Wieloletni program polskiej pomocy - stanowisko NGO

Ola Antonowicz — 2012-03-29T13:03:14Z

20. marca Rada Ministrów przyjęła „Wieloletni program współpracy rozwojowej na lata 2012-2015" przygotowany przez Ministerstwo Spraw Zagranicznych. Grupa Zagranica, platforma 61 polskich organizacji pozarządowych zaangażowanych we współpracę rozwojową, wspieranie demokracji, pomoc humanitarną oraz edukację globalną, wydała komunikat w tej sprawie. Polska Zielona Sieć jest członkiem Grupy Zagranica.

20. marca Rada Ministrów przyjęła „Wieloletni program współpracy rozwojowej na lata 2012-2015" przygotowany przez Ministerstwo Spraw Zagranicznych.W trakcie procesu konsultacyjnego Grupa Zagranica wielokrotnie zwracała uwagę na niską jakość tego dokumentu i jego zasadnicze braki oraz proponowała uzupełnienia do jego treści. Jednak nasze postulaty zostały w zdecydowanej większości odrzucone, a sam proces konsultacji tekstu z partnerami poddaje w wątpliwość deklarowaną wolę administracji rządowej do partnerskiej współpracy z sektorem pozarządowym.

Wieloletni program współpracy rozwojowej na lata 2012-2015 to dokument o kluczowym znaczeniu, który pozwala na perspektywiczne planowanie działań realizowanych w ramach współpracy rozwojowej, czyli de facto na zaplanowanie wydatkowania około 4,5 mld PLN z budżetu państwa. Program obejmuje 4 lata, a co roku Polska wydaje na wpłaty do wielostronnych funduszy pomocowych i na pomoc bilateralną ponad 1,1 mld PLN.

Tym samym trudno zrozumieć, dlaczego w przyjętym Programie nie pojawiają się ani konkretne cele, ani rezultaty, które miałyby określać co chcemy osiągnąć poprzez udzielanie pomocy rozwojowej i na jakie trwałe zmiany w krajach najuboższych wydajemy tak duże środki. W dokumencie brak podstawowych informacji, które pozwoliłyby w 2015r. ocenić skuteczność wydatkowania pieniędzy polskich podatników na wsparcie najbiedniejszych.

Program został opracowany z uwagi na konieczność wypełnienia zapisów uchwalonej we wrześniu 2011 r. ustawy o współpracy rozwojowej. Wieloletnie programowanie pomocy jest powszechną praktyką na całym świecie, pozwala zaplanować i określić cele współpracy rozwojowej wspólnie z ekspertami i interesariuszami oraz przedstawicielami krajów partnerskich, co nie zostało wykorzystane w Polsce.

Otwarty proces tworzenia programu rozpoczął się w lutym 2011r. W tym czasie organizacje pozarządowe poświęciły wiele czasu, by współpracując z MSZ i innymi interesariuszami przygotować merytoryczny, mierzalny i przede wszystkim skuteczny dokument, według którego należałoby pracować przez najbliższe 4 lata. Prace nad nim stanęły w czerwcu 2011r. W 2012r. światło dzienne ujrzał okrojony dokument, na którego konsultacje społeczne MSZ przeznaczył TYLKO 5 dni roboczych.

Wydaje się, że Polska administracja nadal nie bierze pod uwagę ekspertyzy obywateli i nie chce być traktowana poważnie na arenie międzynarodowej jako donator.

Wśród najważniejszych uwag i postulatów organizacji pozarządowych znajdują się poniższe:

Program nie proponuje konkretnych zapisów dotyczących celów i spodziewanych rezultatów

proponowane priorytety tematyczne i szczegółowe priorytety tematyczne są nierealistyczne i niezgodne z proponowanymi przez organizacje pozarządowe od lat działające w konkretnych krajach

Program nie obejmuje konkretnych zapisów dotyczących ewaluacji działań i projektów

Program nie odnosi się do kontekstu międzynarodowego, w tym do międzynarodowych zobowiązań, które Polska podjęła, np. Deklaracji Milenijnej czy międzynarodowego programu skuteczności pomocy

obszary tematyczne Programu nie uwzględniają nadrzędnego celu współpracy międzynarodowej, jakim jest redukcja ubóstwa, szczególnie krajach najbiedniejszych – uwzględniono to w Ustawie o współpracy rozwojowej

Więcej informacji: www.zagranica.org.pl.

Walka ze zmianami klimatu — utopia czy konieczność?

Dominik Paszkiewicz — 2012-02-21T13:54:31Z

Zapraszamy do lektury naszego materiału informacyjnego pt. "Walka ze zmianami klimatu — utopia czy konieczność?".

Zapraszamy również do obejrzenia fragmentów filmu "Jedna planeta, jedna cywilizacja".

Jedna planeta, jedna cywilizacja — fragmenty filmu

Dominik Paszkiewicz — 2012-02-21T13:38:02Z

Publikujemy w polskiej wersji językowej fragmenty filmów Gaëla Derive z cyklu „Jedna planeta, jedna cywilizacja”.

Materiał filmowy pochodzi z Nepalu, Bangladeszu, Etiopii i Brazylii. Pokazuje, jak zmiany klimatu wpływają na naszą planetę i cywilizację. Historia Nipy, Tsering, Donildo i Satu przedstawiona w krótkich obrazach filmowych ukazuje „ludzki wymiar” zmian klimatu, których każdy z nas jest po części przyczyną. Autorem filmów jest wybitny francuski naukowiec dr Gaël Derive specjalizujący się w takich tematach jak: hydrologia i glacjologia, klimatologia i analizy przestrzenne.

Brazylia

Nepal

Etiopia

Bangladesz

NASZE MATERIAŁY

Ola Antonowicz — 2012-02-14T20:19:00Z

Program Akcja dla Globalnego Południa zawiera w sobie trzy komponenty:

współpraca z partnerami w krajach rozwijających się;
kampania informacyjno-edukacyjna w Polsce na temat idei pomocy rozwojowej i możliwości indywidualnego zaangażowania się;
monitoring polskiej polityki rozwojowej;

W ramach kampanii informacyjno-edukacyjnej tworzymy i

dystrybuujemy materiały takie jak publikacje, filmy, pakiety zdjęć.

Osoby zainteresowane otrzymaniem konkretnych materiałów, prosimy o kontakt

Zdjęcia z projektów realizowanych przez PZS w Ghanie w latach 2006-2011

Filmy PZS

Wystawa PZS pt. "Afryka w potrzebie - co my tam robimy?" 2007

Wystawa PZS pt. "Życie w Ghanie" 2006