Ustawa o Współpracy Rozwojowej

Polska wreszcie doczekała się zapisów legislacyjnych dotyczących pomocy rozwojowej. Akt ten jest wynikiem kilkuletnich starań organizacji pozarządowych oraz polityków, aby nadać ramy prawne działaniom polskich instytucji w zakresie międzynarodowej współpracy na rzecz rozwoju. 16 września 2011 roku Sejm RP uchwalił ustawę, która polską pomoc rozwojową włącza w obszar polityki zagranicznej.

POMOC BEZ USTAWY

Osiem lat czekaliśmy na ustawę o współpracy rozwojowej. Trwało to od 2003r., kiedy powstał pierwszy dokument nakreślający kształt polskiej pomocy rozwojowej – “Strategia polskiej współpracy na rzecz rozwoju”.

Do tej pory polska pomoc była realizowana ze środków rezerwy celowej, o której wysokości decydują posłowie podczas przygotowywania budżetu na kolejny rok. Po uchwaleniu budżetu Minister Spraw Zagranicznych kieruje wniosek o uruchomienie tych środków do Ministra Finansów. Dopiero po zakończeniu tej długotrwałej procedury, możliwe jest rozstrzygnięcie konkursu w zakresie pomocy rozwojowej, a następnie podpisywanie umów.

Środki z rezerwy celowej budżetu muszą być wydane do końca roku budżetowego, co oznacza, że na przeprowadzenie działań z projektu zostaje o wiele mniej niż rok. Takie ograniczenie czasowe uniemożliwia realizację wielu planów pomocowych. Ustalenie działań i celów pomocy jest ograniczane kryterium czasowym, podczas gdy potrzeby najbiedniejszych krajów nie znają tego kryterium. Dodatkowym aspektem są warunki klimatyczne w krajach beneficjentach, które jeszcze bardziej zacieśniają czas na działanie. Aby pozbyć się tego problemu MSZ musiałby dopasować rok budżetowy względem pór deszczowych oraz okresów zimowych głównych beneficjentów polskiej pomocy. Na szczęście alternatywą jest ustawa o pomocy rozwojowej. Lepiej późno, niż wcale.

ZNACZENIE USTAWY

Przyjęta ustawa, oprócz spełniania standardów Unii Europejskiej, pozwoli stworzyć skuteczny mechanizm finansowy w ramach pomocy rozwojowej i utrzymać ciągłość działań. Ułatwi ona także przyjęcie sprawdzonych w innych krajach metod prowadzenia polityki rozwojowej oraz realizowanie projektów wielostronnych z udziałem Polski.

Kształt uchwalonych zapisów pozostawia bez odpowiedzi część postulatów sektora pozarządowego, który jako główny realizator działań pomocowych, posiada odpowiednią wiedzę na temat podnoszenia efektywności tych działań. Mimo wszystko ustawa jest ważnym krokiem na przód oraz podstawą do wprowadzenia nowelizacji w sejmie przyszłej kadencji. Już teraz można wymieniać najważniejsze zmiany, które podniosą skuteczność polskiej pomocy:

NOWE URZĘDY MSZ

W strukturach MSZ powstaną nowe ciała w postaci Krajowego Koordynatora Współpracy Rozwojowej oraz Programowej Rady Współpracy Rozwojowej, jako organu opiniodawczo-doradczego.

Rada złożona będzie z 21 członków wybieranych na 4-letnią kadencję. Będzie to Krajowy Koordynator Współpracy Rozwojowej, 10 przedstawicieli odpowiednich ministerstw, 3 posłów, 1 senator, 4 przedstawicieli organizacji pozarządowych, 1 przedstawiciel reprezentatywnych organizacji pracodawców i 1 przedstawiciel środowiska naukowego. Rada zwoływana będzie na wniosek przewodniczącego lub co najmniej 4 członków.

Ustawa wejdzie w życie 1 stycznia 2012r.

Tekst ustawy dostępny jest tutaj.



 
Nasi Partnerzy Amani Kibera Instytut Globalnej Odpowiedzialności Counter Balance Polska Akcja Humanitarna Grupa Zagranica Bankwatch Network Polska Zielona Sieć