Najnowszy raport o Milenijnych Celach Rozwoju

23 czerwca w Nowym Jorku sekretarz generalny ONZ Ban Ki-moon zaprezentował najnowszy raport dotyczący globalnego postępu w realizacji Milenijnych Celów Rozwoju (ang. Millennium Development Goals – MDGs), zakładających do roku 2015 zmniejszenie skrajnego ubóstwa i głodu, poprawę stanu zdrowia i edukacji, wzmocnienie pozycji kobiet i zapewnienie ochrony środowiska oraz zrównoważonego rozwoju.

Podobnie jak w poprzednich latach główna konkluzja raportu jest taka, że pomimo iż w niektórych dziedzinach (np. dostęp do edukacji na poziomie podstawowym, dostęp do wody pitnej, działania w odniesieniu do AIDS, malarii i zdrowia dzieci) w wielu regionach nastąpił postęp, poprawa warunków życia ludzi w krajach rozwijających się jest wciąż zbyt wolna, aby do 2015 roku udało się osiągnąć cele uzgodnione przez społeczność międzynarodową na milenijnym szczycie ONZ we wrześniu 2000 roku. Raport wskazuje jednakże, że MDGs są wciąż do zrealizowania, jeśli narodowe strategie i programy rozwoju krajów Globalnego Południa zostaną w odpowiedni sposób wsparte przez międzynarodowych partnerów.

Postęp w walce z głodem zahamowany

Pierwszy, priorytetowy Milenijny Cel Rozwoju (MDG 1) zakłada redukcję skrajnego ubóstwa i głodu. W jego obrębie społeczność międzynarodowa zobowiązała się m.in. zmniejszyć o połowę do roku 2015, w porównaniu z rokiem 1990, procent ludzi cierpiących głód i niedożywienie. Niestety, jak wskazuje tegoroczny raport, w większości regionów postęp w zakresie walki z głodem odnotowany w latach 90-tych został zahamowany na początku nowego stulecia, a w ostatnich latach liczba osób głodnych znów zaczęła rosnąć. Według danych FAO, liczba ta w 2009 roku przekroczyła miliard (w porównaniu do 842 milionów w latach 1990-92).

Procent osób niedożywionych

Procent osób niedożywionych — żródło: The Millennium Development Goals Report 2010

Przed wystąpieniem kryzysów żywieniowego i finansowego, wiele regionów było na dobrej drodze do zmniejszenia o połowę części populacji dotkniętej niedożywieniem. Postęp zanotowano zwłaszcza w Azji Południowo-Wschodniej, która była już blisko osiągnięcia wyznaczonego celu w latach 2005-2007 (spadek liczby osób niedożywionych z 24% w latach 1990-92 do 14% w latach 2005-07), w Ameryce Łacińskiej i na Karaibach (spadek z 12% do 9%) oraz w Azji Wschodniej (spadek z 18% do 10%). Postęp w tym ostatnim regionie w przeważającej mierze był związany ze znaczącą redukcją głodu w Chinach. Występowanie głodu zmniejszyło się również w pewnym stopniu w Afryce Subsaharyjskiej (z 31% do 26%), ale nie w tempie wystarczająco szybkim, aby zrekompensować wzrost populacji i dać nadzieję na osiągnięcie MDG 1 do 2015 roku.

fot. The Millennium Development Goals Report 2010

fot. The Millennium Development Goals Report 2010

Po kryzysie żywnościowym w 2008 roku, ceny podstawowych produktów żywnościowych w wielu krajach pozostały wysokie także w roku następnym. Jednocześnie dochody ubogich gospodarstw domowych obniżyły się z powodu wzrostu bezrobocia będącego następstwem kryzysu finansowego i spowolnienia gospodarczego. Tym samym istotnemu pogorszeniu uległa siła nabywcza biedniejszych konsumentów, którzy przeznaczają znaczną część swoich dochodów na żywność. W konsekwencji dostęp do żywności biednych mieszkańców krajów rozwijających zmniejszył się. Pomimo pewnej poprawy, światowe ceny produktów żywnościowych nie są jeszcze ustabilizowane i zagrożenie nowymi kryzysami żywnościowymi jest wciąż bardzo realne.

Dzieci nadal niedożywione

Ważnym wskaźnikiem postępu na drodze do redukcji głodu na świecie jest procent dzieci poniżej piątego roku życia z niedowagą. Jak wskazuje raport, od 1990 do 2008 r. odsetek ten w regionach rozwijających się spadł z 31 do 26 procent. Postęp w zmniejszaniu występowania niedowagi wśród dzieci odnotowano we wszystkich regionach z wyjątkiem Azji Zachodniej. Nie jest on jednak równomierny i wystarczająco szybki, czego odzwierciedleniem jest fakt, iż w krajach rozwijających się niedowagę ma wciąż jedno na czworo dzieci. Problem jest szczególnie wyraźny u dzieci żyjących na obszarach wiejskich, wśród których prawdopodobieństwo niedowagi jest prawie dwa razy wyższe niż wśród dzieci mieszkających w miastach, oraz u dzieci z najuboższych gospodarstw domowych. W Azji Południowej, na przykład, aż 60 procent dzieci z najbiedniejszych rodzin ma niedowagę, w porównaniu do jedynie około 25 procent dzieci z najbogatszych gospodarstw domowych.

fot. The Millennium Development Goals Report 2010

fot. The Millennium Development Goals Report 2010

Osiągnięcie, zakładanego w ramach MDGs, zmniejszenia o połowę do 2015 roku, w porównaniu z rokiem 1990, odsetka dzieci z niedowagą wymaga przyspieszenia i rozszerzenia działań skutecznie zwalczających niedożywienie. Kilka stosunkowo prostych i niewymagających wysokich nakładów interwencji w kluczowych momentach życia dziecka może odegrać zasadniczą rolę w tym zakresie. Chodzi tu m.in. o karmienie dziecka piersią w ciągu jednej godziny od urodzenia, wyłączne karmienie piersią przez pierwsze sześć miesięcy życia, odpowiednie uzupełnienie karmienia i suplementacja mikroelementów od szóstego do 24-go miesiąca życia. Należy wszakże podkreślić, że mniej niż optymalny sposób karmienia i opieki to tylko jedna z wielu przyczyn niedożywienia wśród dzieci poniżej piątego roku życia. Równie istotnymi czynnikami są niedobór żywności, brak żywności wysokiej jakości, niewystarczająca ilość czystej wody, złe warunki sanitarne oraz brak odpowiedniej służby zdrowia. Dopóki nie nastąpi poprawa we wszystkich tych dziedzinach postęp w zwalczaniu niedożywienie wśród dzieci będzie ograniczony.

Ostatnia szansa?

W dniach od 20 do 22 września bieżącego roku w siedzibie ONZ w Nowym Jorku, dziesięć lat po podpisaniu Milenijnej Deklaracji, światowi liderzy zbiorą się ponownie na nadzwyczajnym szczycie, aby dokonać przeglądu postępów, oceny przeszkód, oraz uzgodnienia strategii przyspieszenia globalnych działań mających na celu osiągnięcie do roku 2015 Milenijnych Celów Rozwoju. Bez przesady można powiedzieć, że będzie to jedna z ostatnich szans aby podjąć konkretne decyzje, dzięki którym Milenijne Cele Rozwoju przynajmniej w swej większości będą mogły stać się rzeczywistością. Jak pisze na zakończenie tegorocznego raportu sekretarz generalny ONZ Ban Ki-moon: "Nie wolno nam zawieść miliardów ludzi, którzy oczekują od społeczności międzynarodowej spełnienia obietnicy lepszego świata zawartej w Milenijnej Deklaracji. Dotrzymajmy tej obietnicy." Czy społeczność międzynarodowa, w tym Polska, sprosta temu wyzwaniu i spełni pokładane w niej nadzieje?

Z pełną treścią raportu w języku angielskim możecie zapoznać się tutaj.



 
Nasi Partnerzy Amani Kibera Instytut Globalnej Odpowiedzialności Counter Balance Polska Akcja Humanitarna Grupa Zagranica Bankwatch Network Polska Zielona Sieć